Op zijn verjaardag is Y. uit Ethiopië eindelijk in Engeland aangekomen.

Toen ik Y. in februari voor het eerst in het park ontmoette, ging het niet goed met hem. Zijn ogen waren dof. Hij zei: “I need a family”. Op dat moment lukte langetermijnopvang niet voor ons, wat ik hem ook duidelijk maakte. Maar hij kwam toch met ons mee.

Ik dacht dat ik me kon beperken tot onderdak, een bed, een deken. Uiteindelijk heb ik banden met hem gesmeed.

Y. is vanaf dan elke week teruggekomen voor 0, 1, 2 of 3 nachten, vergezeld van 0, 1 of 2 vrienden. Tot donderdag. Op zijn verjaardag is Y. uit Ethiopië eindelijk in Engeland aangekomen.
Ik heb zo hard verlangd naar dit bericht. Ik dacht dat ik een gat in de lucht zou springen. Uiteindelijk zijn er vooral veel vreugdetranen gevloeid.

Ik wou eerst geen blog schrijven, maar uiteindelijk wil ik dit verhaal graag delen.
Bedankt, Burgerplatform, dat jullie ervoor zorgen dat niet alles door het noodlot wordt bepaald, maar dat het soms ook beter kan lopen dan verwacht.