EINDELIJK!

Nahom is een van de twintig vluchtelingen die we ruim een jaar geleden in het park ophaalden om de groep Waals Picardië/Doornik – Burgerplatform voor Overnachtingen in te wijden. Samen met drie andere Eritreeërs verbleef hij toen enkele dagen bij mij thuis.

Hij is nadien meermaals teruggekeerd. Ik heb hem ook nog af en toe gezien in Brussel, bij andere gastvrouwen. Ik heb hem meegenomen naar SISA (dienst voor socio-administratieve informatie van het Burgerplatform), bij Samir, die vond dat hij een asielaanvraag moest indienen. De volgende dag vertrok Nahom naar een ander land, in het hoge noorden van Europa.

In dat land hadden ze het niet goed met hem voor. Hij was moederziel alleen – of toch bijna – en verlangde naar België, naar ons allemaal, naar de manier waarop wij voor hem en zijn vrienden zorgen.

Na vijf maanden keerde hij uiteindelijk terug. Op een woensdagmiddag kwam ik hem per toeval tegen in het Maximiliaanpark toen ik andere vluchtelingen ging ophalen om naar SISA te gaan. Hij gaf me een dikke knuffel en een stralende glimlach. Hij is toen opnieuw met me meegegaan naar Samir. Tijdens het gesprek ontdekte Samir nieuwe argumenten die positief zouden zijn voor zijn asielaanvraag. Nahom keerde samen met mij terug naar Doornik. Hij zei dat hij wilde nadenken en vroeg of hij een week bij mij kon logeren. Of course, no problem.

Na drie dagen besloot hij dat zijn toekomst niet hier lag, but in UK, you know … Meerdere pogingen, arrestaties, gesloten centra … Helaas kennen we de gang van zaken ondertussen maar al te goed.

Een week geleden kreeg ik een bericht van Nahom: “If you can help me, I think I made a choice.” Opnieuw naar Samir, voor de derde keer (bedankt om hem te vergezellen, Coralie). En vanochtend om 6 uur was het zo ver: Dienst Vreemdelingenzaken. Eindelijk. Ik bleef hem voortdurend geruststellen.

Nahom heeft een plaats gekregen – hier, in Doornik – in het opvangcentrum voor asielzoekers van het Rode Kruis. Ik zal nooit weten of mijn handgeschreven brief aan de ambtenaar van de Dienst Vreemdelingenzaken ervoor gezorgd heeft dat hij net hier werd geplaatst …

Wat ik wel weet, is dat ik nu vertrek om Nahom op te halen aan het station van Doornik! Ik ben ontzettend blij voor hem, om drie redenen: omdat hij nu eindelijk tot rust kan komen, omdat we elkaar vaker zullen zien en omdat ik nu eindelijk zijn naam voluit mag schrijven.