Schoonheid, moeilijkheden en mirakels

Aangezien er in deze groep zo veel gedeeld wordt, heb ik besloten om vandaag heel kort ook mijn verhaal aan jullie te vertellen. Een verhaal van schoonheid, moeilijkheden en mirakels.

In 2015 kwamen Ahmed en zijn mama hier aan uit Irak. Sindsdien bevindt hij zich in een opvangcentrum van Fedasil, niet ver hiervandaan.

Op een dag kruisten onze wegen elkaar en veroverden we elkaars hart.

Zo verschillend, maar toch hetzelfde. Wanneer ik bij hem ben, lijkt het wel alsof ik op een andere planeet ben.

Ik werd verliefd op een lieve jongeman die afkomstig is van een andere wereld.

We vielen al snel van onze roze wolk. Er was immers een negatieve beslissing genomen en hij kreeg het bevel om het grondgebied te verlaten.

Moest ik hem verlaten?

Moest ik mezelf voorhouden dat ik op een dag wel een andere jongen zou vinden, iemand uit mijn eigen land die wel de luxe had om papieren te hebben?

Geen van beide leek een goede oplossing.

Hoewel ik niet wist hoe dit alles zou aflopen, besloot ik om alles op alles te zetten om ervoor te zorgen dat ‘papieren’ ons niet zouden scheiden.

Papieren …

Diep vanbinnen zijn we allemaal hetzelfde, en toch … die verdomde papieren!

Mijn ouders, die eerst heel voorzichtig en bezorgd waren, werden uiteindelijk mijn twee trouwste bondgenoten in deze strijd.

En toen geschiedde het eerste wonder.

Ahmed en zijn mama kunnen bij vrienden van mij verblijven, ontvangen financiële steun en zijn veilig.

Maar wat nu?

Zullen we ooit ten volle kunnen genieten van onze liefde?

Verdriet, wanhoop, twijfels , woede, tederheid … We voelen zo veel verschillende emoties.

Toch zijn Ahmed en ik grote dromers. We blijven steeds plannen maken, hoe gek ze ook zijn.

Wat is het heerlijk om te dromen!

De zaak is in handen van het commissariaat … Ze valt stil.

In januari krijg ik plots de kans om in Spanje te gaan werken. Oei! Geen sprake van.

Ik wil niet zo ver weggaan. Ik wil hier blijven, voor Ahmed en zijn mama.

Mijn fantastische ouders vinden dat ik mijn kans moet wagen. Ze zeggen dat ik momenteel toch niets kan doen in België en dat zij voor Ahmed en zijn mama zullen zorgen.

Het was niet gemakkelijk, maar ik besluit om naar Spanje te vliegen voor mijn nieuwe job.

Die ene ‘ja’, die beslissing om in Spanje te gaan werken, heeft mijn leven, zijn leven, ons leven echter volledig veranderd.

De mirakels bleven elkaar opvolgen …

Ahmed is nu inwoner van Spanje.

Ahmed spreekt, zingt en rapt in het Spaans.

Ahmed en ik zijn elkaars grote liefde.

Ahmed heeft me ten huwelijk gevraagd …

Volgende vrijdag trouwen we.

“Als je het kunt dromen, kun je het doen.”